كه در زمستان شير مىدهد . منودل ( manovdel ) ا - ص . ع . پيرمرد مضطرب و لرزان . و مشى الرجل منودلا : يعنى فروهشته و مسترخى راه رفت آن مرد . منور ( manvar ) ا . ع . نام موضعى و يا كوهى . و بغاه الله ذات منور : يعنى برساند خدا به او ضرب شمشيرى و يا زخم تيرى كه آشكارا باشد و بر كسى پنهان نباشد . منور ( monavvar ) ص . ع . روشن شده و روشن كرده شده . منور ( monavvar ) ص . پ . مأخوذ از تازى - روشن و تاب‌دار و درخشان و آشكار و هويدا و پديدار . و منور القلب : آنكه دل نورانى دارد و روشن‌دل و عاقل و دانا . و منور شدن : روشن شدن . منور ( monavver ) ص . ع . روشن كننده . و آنكه مانند نورة كه زنى ساحره بود سحر مىكند . منورة ( monavvarat ) ص . ع . مؤنث منور . منوركن ( monavvar - kon ) ص . پ . آنكه روشن و نورانى مىنمايد . منوره ( monavvare ) ص . پ . مأخوذ از تازى - روشن و تاب‌دار و درخشان . و مدينه منوره : شهر نورانى كه مدينه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله باشد . منوس ( monavves ) ا . ع . خرمايى كه كناره‌هاى آن سياه گرديده باشد . منوشان ( manuc n ) ا . پ . واو مجهول - نام فرمانرواى فارس كه از جانب كيخسرو در آنجا پادشاهى مىكرد . منوشان ( manuc n ) پ . واو مجهول - كلمه تهى از نوشانيدن . منوط ( manut ) ص . ع . آويخته . يق : هذا منوط به : اين آويخته به آن است . و رجل منوط بالقوم : مردى كه خود را بقومى منسوب كند و از آنها خوانده شود و دخيل در آنها باشد . منوط ( manut ) ص . پ . مأخوذ از تازى - موقوف و متعلق و بسته و وابسته و پيوسته و مربوط . منوع ( manu ' ) ص . ع . باز دارنده . منوع ( monu ' ) ع . ج . منع . منوق ( monavvaq ) ا . ع . خرمابن گشن داده شده . و هر چيز مرتب شده و منظم گشته و بر صف ايستاده . منوق ( monavvaq ) و منوقه ( monavvaqat ) ص . ع . بعير منوق : شتر رياضت يافته رام كرده . و كذلك : ناقة منوقة . منول ( menval ) ا . ع . نورد جولاهگان . منولة ( manulat ) ا . ع . مادر گروهى از تازيان . منوم ( monavvem ) ص . ع . بخواب‌كننده و خواباننده . منوم ( monavvem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - خواب آورنده و مسكن . منومات ( monavvem t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهايى كه خواب آورند . منون ( manun ) ا . ع . دهر و روزگار . و مرك ، و مونث آيد و در واحد و جمع هر دو استعمال شود . و نيز بسيار منت نهنده . و زن مالدار كه براى مالش وى را نكاح كنند و او بر شوى بس احسان و منت نهد . منون ( manun ) ا . ع . بلغت مراكش : قسمى از خربزه . منون ( manun ) ع . ج . من . منون ( monavvan ) ص . ع . داراى تنوين . منونة ( manunat ) ا . ع . مرد بسيار منت نهنده . و عنكبوت . منؤوشة ( man'ucat ) ص . ع . ناقة منؤوشة اللحم : ماده شتر كم گوشت . منوى ( manaviyy ) ص . ع . منسوب بمناة كه نام بتى است . منه ( manah ) ا . پ . هاى ملفوظ - فك اسفل و استخوان چانه . منه ( menho ) ع . يعنى از او . منها ( menh ) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - بمعنى از آن كه در تفريق حساب استعمال مىكنند يعنى موضوع شده از آن و تفريق شده از آن . و منها ساختن و يا منها كردن : مفروق را از مفروق منه بيرون كردن . منهأ ( monha ) ص . ع . لحم منهأ : گوشت نيم پخته . منهاة ( manh t ) ص . ع . رجل منهاة : مرد خردمند و دانا . منهاج ( menh j ) ا . ع . راه پيدا و گشاده . ج : مناهيج . منهاض ( monh z ) ص . ع . استخوان شكسته جبيره كرده كه از سر نو آن را بشكند . منهاع ( monh ' ) ص . ع . مايل و راغب ببدى و شرارت . و عجول در بدى بدى و شرارت . منهال ( menh l ) ا . ع . مرد بسيار خشم‌آور . و مرد بسيار عطاء . و مرد